Vi var kjempefornøgde med kurset i 2007 og bestemte at Ellinor måtte komme tilbake og jobbe meir med oss. Ho og John-Ketil tok turen og med to instruktørar fekk vi mange fleire med på kurset.

Fredag var det teori, hunden og hundens beste venn, mennesket, var tema. I all opplæring har vi innlæringsvegen som utgangspunkt.

1.Lære øvelsen , lære hunden nye øvelsar (gjennom forsterking og leding)

2.Oppretthalde/Viderutvikle øvelsen, bruke nye ferdigheiter (legge på kommando –fri   når ferdig med øvelsen/ utvide varigheit i tid)

3.Generalisere øvelsen , bruke nye ferdigheiter i alle typar miljø

4.Hundeføreropplæring, hundefører skal bruke hunden sine ferdigheiter i dagleg omgang med hunden (du skal halde ved like hundens glede over å arbeide)

Utganspunktet for alle øvelsar enten du har ein kose- og klemme hund eller siktar mot konkurranseutøving i lydighet, bruks eller jakt er desse grunnleggande momenta hunden

MÅ kunne;

Kontakt         ( fokuset til hunden er retta mot deg)

Sitt                  (hunden har baken på bakken)

Ligg                (hunden har kontakt med underlaget med heile kroppen)

Stå                  (hunden står med fire føter planta på moder jord)

Alle andre øvelsar er ei vidareutvikling av dette, eller kombinasjonar av desse grunnmomenta.

Mennesket, hundens beste venn, må gjere tankearbeidet. Korleis vil du at resultatet skal sjå ut, kva skal hunden gjere? Korleis skal du få dette til, kor høg motivasjon og intensitet ønsker du i akkurat denne øvelsen?

Husk; det skal vere hunden sin største glede å sitte ved di side, der skjer alle gode ting!

Hundefører skal utøve lederskap over hunden; det er sagt og skrive mykje om kva det inneber. På teorikvelden fekk vi eit innspel frå Ellinor som eg skal legge meg på minnet.

”Lederskap er å ta initiativ til aktivitet og bestemme hvordan ting skal gjøres.”

Vi var i år som i fjor komne svært ulikt med hundane våre. Gruppa til Ellinor hadde lydighet som samleemne, frå klasse 1 til klasse 3. Med ulike mål og utgangspunkt starta vi laurdags morgon på Tema i Straumgjerde.

Vi tok fram ein og ein hund for observasjon, og viste kvar vi var komne i ”løypa”. Med Ellinors klare blikk på oss, fekk vi innspel som gav oss muligheiter til å rette opp eller vidareutvikle det vi er i gang med. Ei sak som vart klar for oss er at grunnmomenta må vere på plass for å utvikle øvelsar vidare. Vi erfarte og at med å jobbe mot eit mål kan du løyse andre ”problem”. Som ein av hundeførarane sa ” d e så irriterande at ikkje ej he komt på nåkke så lett sjøl” ( Slik er det, vi slit med å tenke enkle løysingar)

For det er også viktig lærdom, alle øvelsar er sett saman av moment, kvart moment skal sitte før ein sett saman heile øvelsar. Dette gjer at du ved problem i ein øvelse, kan ta ut det momentet du slit med og finpusse i staden for å måtte nyinnlære ein heil øvelse. Vidare kan du med å trene inn enkeltmoment, legge inn delar av øvelsar du skal kunne seinare når som helst i treninga di.

Vi arbeidde med sitt, stå, felles dekk, på plass, apportering, naseprøve, framsending til ”blokk” og rute, høgre og venstre apport og at hundane skulle passere kvarandre. Det ser kanskje ikkje imponerande ut på to dagar, men kvar hund hadde sine økter der alle deltakarane var fokusert på den eine ekvipasjen og måtte gi uttrykk for eigne synspunkt på det som foregjekk. Veldig lærerik måte å arbeide på og eg trur vi sitt att med mange gode erfaringar også frå det dei andre gjekk gjennom.

Vi vart mint på at teknikkar og metodar som vart brukt er ”verktøy” vi kan velge å bruke. Ikkje alle metodar fungerer likt på alle hundar, dei er og individ med ulike føresetnader. Nokre har høg motivasjon innebygd, nokre må du bygge opp. Andre blir lett stressa og må bruke tid på å ”finne roa” før ei læringsøkt, andre er passeleg intens frå start.

Så får du det til og det blir så kjekt at du ikkje kan slutte, om att, om att, om att. Akkurat det ja, 3 gongar om att er passeleg før du tek ein liten pause. La hunden og deg sjølv ha eit lite friminutt, så kan du køyre ei ny økt.” Mange bekker små, gjør en stor å,” heiter det i ordtaket. Det er meininga at du og hunden skal vere topp motivert og fokusert i heile treningsøkta og då er det viktig å legge inn pauser.

Eg er i år som i fjor kjempefornøgd med kurset og håper at vi skal gjere dette til ein apriltradisjon i SHK avd. Sykkylven. (Britt Unni, e e påmeldt i 2009.)

Kristin og Milli som debuterer i lydigheit  klasse1 i Ørsta i september?

 ( Referat Kristin Dyrkorn)

Helga den 27. til 29. april hadde vi besøk av Ellinor Antonsen. Ho har halde på med hundsport i 30 år og har allsidig instruktørkompetanse innanfor alle felt. Vi var 7 deltakarar og 2 observatørar, som møtte opp på Modulbygg fredag kveld. Vi gjekk igjennom kva ønske vi hadde med kurset, det var frå generalisering av grunnlydigheit, innøving av spesielle ferdigheiter i lydigheitsklassene og til å kunne gå fint forbi andre hundar.

Vi møtte på laurdag og tok ein runde der kvar hund var framme i gruppa for å bli observert og vise hunden gå vanleg lineføring. Ellinor observerte om hunden var sosialt tilgjengeleg, hadde leiken inne, likte godbit, var konsentrert eller om miljøet påverka hunden. Alle hundane var gjennom denne runden, kvar hundeførar skulle så seie noko ho/han var fornøgd med. Det var vanskelig for oss, vi var flinkare til å sette ord på det vi ikkje var fornøgd med, men det ville ho ikkje høyre!  Ellinor konkluderte med at vi hadde godt hundmateriale som med arbeid frå førar si side kunne nå dit vi ville. Ho fann det litt morsomt at hoppeviruset tydeleg var utbreidd også blant glade sunnmørshundar.

Grunnleggande lydigheit var definert som det ein hund skal kunne under alle miljøbetingelsar; sitt, stå, dekk og på plass (fot). Desse øvingane skal vi lære hunden å forstå inne, ute, i skogen, i byen, på kjøpesenteret og alle stader vi kan tenke oss.  For lydigheits- og bruksarbeid må og apportering vere like innarbeidd som dei fire andre øvingane. Kan hunden desse øvingane, er alt anna hundearbeid berre ei vidareutvikling og samansetting av moment.

Grunnpilaren for alt hundearbeid er kontakt mellom hund og førar. Kontakten skal vere slik at hunden til ei kvar tid er oppmerksam på førar og om førar tek initiativ til aktivitet.

Dette krev at vi heile tida tek utgangspunkt i hunden si mestring, ei treningsøkt skal gi hunden oppleving av å lukkast og skal auke sannsynligheita for at hunden vil gjenta handlinga.

Du skal vise hunden tillit, brudd på tillit skal korrigerast slik at hunden forstår kva du ønsker. Korrigering er bruk av stemme, nei eller eit napp i lina. Vi skal ikkje straffe eller stresse hunden, berre gjere den oppmerksom på at dette var ikkje dette eg ville.

Døme; Vil hunden opp etter handa for å ta godbiten, seier vi nei, når hunden sitt fint med godbit foran seg seier vi bra og gir godbit. Vi viser tillit og belønner mestring.

Alle øvingar er sett saman av mange moment (delar). Når vi trener hunden, skal øvinga vere så enkel som råd, det skal vere  så få moment at hunden lukkast i gjennomføringa.

Døme: På plass tyder at hunden skal vere ved vårt venstre kne gåande framover, gåande bakover, sakte, fort, i vendingar og sitte/stå ved venstre kne når vi står i ro.

I innlæringa har vi hunden i sitt, går inntil hunden og seier på plass og rosar/belønner . Hunden skal ha fokus opp, dette kan vi styre med ros/belønning.

Neste steg er å lede hunden inn på plass med line og godbit, gi kommando når du har fått hunden i sitt/stå ved venstre kne og med fokus opp.

Slik bygg opp ei øving, legg til vanskar etter kvart som hunden meistrar oppgåva, utføre den på ny plass, med andre hundar tilstades eller mange folk, slik generaliserer vi øvinga til å gjelde alle stader.

For å lukkast må vi som hundeførarar ha tålmodigheit, god kontakt med hunden vår og noko som hunden traktar etter, godbit – leik - klapp – ros.

Like viktig er det at hunden er klar over kva tid den er under kommando og kva tid den er fri. Alle øvingar skal avsluttast med å gi hunden fri. Når hunden er ferdig å sitte, seier vi fri, vel hunden å fortsette å sitte er det greit, men det er og greit at den reiser seg.

Vi belønner hunden når den er under kommando, belønning er ikkje å avslutte øvinga, men å belønne hunden for å utføre ønska handling.

I band skal hunden lære at det er lov å gå så langt bandet rekk, men ikkje drage i bandet. Ei god line på ca 2 meter gir hunden høve til å bevege seg temmeleg fritt (vi viser tillit), strammar hunden i bandet, gir vi eit lite rykk og går ein annan veg, vi rosar når hunden er oppmerksom og følg oss i ny retning. Hunden erfarer at her er det lurt å halde auge med førar for å sjå kvar vegen skal gå. Det er førar som bestemmer korleis vi skal ha det.

Har du i tillegg ein godt generalisert på plass kommando, skal du etter trening kunne passere andre hundar med eigen hund i kommando utan at det oppstår noko kav.

(Den dagen ser eg fram til med glede, og viten om at det ligg mykje arbeid framom oss.)

Vi var også innom innlæringsvegen ein del kl 3 øvingar.

Stå der vi deler ståmomentet opp i å stå som er ein ro øvelse med lav intensistet og stopp som skal vere ein øvelse med høg intensitet og tempo. Ruta der vi hadde belønninga bak kjeglene på ein liten stol (ikkje på bakken) for å få god fart ut til ruta. Naseprøve der vi la ut ein klosse i graset slik at hunden måtte lukte seg fram til den og etterkvart mange ved sida av utan lukt.

Viktige stikkord er konsentrasjon, tillit, moment som settast saman til heile øvingar, mestring, kontakt, ros og belønning, korrigering ved behov.

Når hunden mestrar ein kommando i ulike miljø, kan vi stille krav til hunden, den skal følge min kommando fordi eg bestemmer. Dette oppnår vi gjennom arbeid der hunden opplever glede ved å arbeide saman med oss fordi det er kjempemorsomt for hunden å trene og få utnytte alle sine drifter og evner.

Vi hadde mange diskusjonar og rundar der vi fekk kommentere både oss sjølv og andre. Kva hadde dei ulike hundane og førarane fått til? Med ulike utgangspunkt kom kvar einskild av oss til at vi gjennom helga hadde hatt mange aha opplevingar i høve til kva som var hunden sitt mestringsnivå og kva krav vi stilte. Ellinor sitt motto ”det enkle er ofte det beste” gav oss innsikt og motivasjon for å gå inn i hundearbeidet med ny giv.

Kjem Ellinor til Sykkylven ein annan gong, er eg med dette påmeldt!

 ( Referat Kristin Dyrkorn)